Uchwały Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Sędziów Okręgów

Dział dostępny do czytania bez konieczności logowania się

Uchwały Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Sędziów Okręgów

Postprzez kzawislak » środa, 5 marca 2014, 14:49

Uchwały Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Sędziów Okręgów z dnia 26 lutego 2014 r.

Uchwała Nr 1 Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów w sprawie powołania Komisji Kodyfikacyjnej ds. Wymiaru Sprawiedliwości

Zebranie Przedstawicieli zwraca się do władz wykonawczych, w szczególności Ministra Sprawiedliwości, o niezwłoczne powołanie Komisji Kodyfikacyjnej ds. Wymiaru Sprawiedliwości.

W ostatnich latach dokonywane są liczne zmiany ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz wydawanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Bardzo często kolejna nowelizacja uchyla lub ma uchylać zmiany wprowadzone nowelizacją poprzednią. W Sejmie stale omawiane są coraz to nowe zmiany pr.u.s.p., a niekiedy na jednym posiedzeniu właściwej Komisji lub Izby uchwala się dwie lub trzy odrębne nowelizacje. Dowodzi to jasno, że władze polityczne nie mają żadnej koncepcji reformy sądownictwa, mimo że stale próbują w jego działalność kolejnymi zmianami prawa ingerować.

Jedyna stała tendencja, jaką można tu dostrzec, zmierza do jak najściślejszego podporządkowania władzy sądowniczej Ministrowi Sprawiedliwości, który jest przedstawicielem władzy wykonawczej. Wyraża się to w pozbawianiu sądownictwa atrybutów samorządności, oddawaniu wszystkich możliwych decyzji w ręce osób, które powołuje i odwołuje minister, ustawowym deprecjonowaniu opinii organów przedstawicielskich, ograniczaniu praw sędziów, wreszcie w przyznawaniu ministrowi uprawnień umożliwiających mu ingerowanie w tok prowadzonych przed sądami spraw.

Takie działania nie przynoszą efektu w postaci poprawy funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Powodują natomiast liczne problemy i spory, prowadzą do niespójności prawa ustrojowego i wywołują niejednokrotnie uzasadnione wątpliwości do do jego zgodności z Konstytucją.

Z tych względów konieczne jest powołanie Komisji Kodyfikacyjnej ds. Wymiaru Sprawiedliwości, przy czym może ona spełnić swoje zadanie tylko pod warunkiem powołania w jej skład, oprócz specjalistów z dziedziny prawa konstytucyjnego i ustrojowego, odpowiedniej reprezentacji władzy sądowniczej. Komisja ta musi opracować nową, jednolitą ustawę ustrojową dla polskiego sądownictwa, która da mu spójną strukturę wewnętrzną i należną pozycję względem pozostałych władz, rozwiązując problemy związane z nadzorem. Obecne prawo o ustroju sądów powszechnych, niespójne i bez przerwy zmieniane dla osiągnięcia doraźnych celów politycznych, nie jest w stanie zapewnić polskiemu wymiarowi sprawiedliwości niezbędnej stabilności prawnej i pozycji ustrojowej. Obywatelom zaś nie daje należytej ochrony prawnej, którą mogą uzyskać tylko w sądach niezawisłych i niezależnych od innych władz.



Uchwała Nr 2 Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów o samorządzie sędziowskim

Zebranie Przedstawicieli zwraca się do Krajowej Rady Sądownictwa o podjęcie działań skierowanych przeciwko zawartym w projekcie Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 17 stycznia 2014 r. zmianom art. 35 u.s.p., które mają zmniejszyć udział sędziów rejonowych w organach samorządu sędziowskiego.

Władze ustawodawcza i wykonawcza w ostatnich latach ciągle zmieniają proporcje między sędziami sądów okręgowych a rejonowych w organach samorządu. Nowelizacją z 2011 r. przywrócono obowiązującą wcześniej zasadę równowagi liczbowej między tymi grupami. Jednakże już obecnie Ministerstwo Sprawiedliwości chce tę równowagę znieść, i to w chwili, gdy w niektórych okręgach zgromadzenia w nowym składzie, na skutek niejasnego brzmienia przepisów przejściowych, nie zaczęły nawet działać. Cel, jakim się kierują autorzy kolejnej nowelizacji, jest - poza wolą ograniczania uprawnień sędziów sądów rejonowych - zupełnie niezrozumiały.

Wyrażamy też przekonanie, że samorząd sędziowski nie może wypełniać właściwie swych zadań, albowiem ustawodawca nie chce powołać ogólnopolskiego organu samorządowego, który koordynowałby działania podejmowane na poziomie apelacji i okręgu oraz stanowił reprezentację wszystkich sędziów sądów powszechnych. Wreszcie podkreślamy, że na czele organów samorządowych powinni stać sędziowie pochodzący z wyborów, a nie powoływani przez ministra, gdyż jest to nie do pogodzenia z konstytucyjną zasadą trójpodziału i równowagi władz.



Uchwała Nr 3 Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów w sprawie warunków przechodzenia sędziów w stan spoczynku

Zebranie Przedstawicieli oczekuje od Krajowej Rady Sądownictwa podjęcia działań zmierzających do wykazania niezgodności z Konstytucją art. 7 pkt 1 ppkt c ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. poz. 637), a tym samym wprowadzonego tą ustawą art. 69 § 2a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.).

Powyższym przepisem z dnia na dzień odebrano sędziom pozostającym w służbie prawo do przejścia w stan spoczynku po upływie określonego w ustawie, długoletniego czasu jej pełnienia. Wobec funkcjonariuszy służb mundurowych przyjęto zasadę nienaruszania praw posiadanych przez osoby będące w służbie, co określono w ustawie z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. poz. 637). Tylko dla sędziów i prokuratorów, którzy pod wieloma względami - zwłaszcza jeśli chodzi o obowiązki - są ze służbami mundurowymi zrównani, zrobiono drastyczny wyjątek, stawiający ich w sytuacji znacznie gorszej od jakichkolwiek innych obywateli.

Podwyższenie powszechnego wieku emerytalnego do 67 lat przeprowadzono z zachowaniem zasady proporcji, aby nie doprowadzić do nieuzasadnionych różnic między osobami w zbliżonym wieku. Rozłożone jest ono na lata i różnica daty urodzenia mniejsza od czterech miesięcy zmienia wiek emerytalny o nie więcej niż miesiąc. Ustawa została tak napisana, że każdemu obywatelowi wydłużono okres od dnia wejścia w życie ustawy (1 stycznia 2013 r.) do dnia przejścia na emeryturę o jedną trzecią.

W przypadku sędziów dokonano skokowego wydłużenia czasu służby bez jakiegokolwiek okresu przejściowego. Sędzia mężczyzna urodzony w dniu 31 grudnia 1957 r. może przejść w stan spoczynku w wieku 60 lat; jego kolega młodszy o jeden dzień musi pracować o siedem lat dłużej. Sędzia kobieta urodzona 31 grudnia 1962 r. może przejść w stan spoczynku w wieku 55 lat; jej koleżanka młodsza o jeden dzień musi pracować o osiem lat i cztery miesiące dłużej. Wielu sędziom i prokuratorom pozostały okres pracy wymagany do uzyskania stanu spoczynku wydłużono ponad dwukrotnie.

Wprowadzenie tak ogromnego zróżnicowania z powodu jedno- lub kilkudniowej różnicy wieku jest skrajną niesprawiedliwością i naruszeniem konstytucyjnej zasady równości obywateli wobec prawa. Prawa do stanu spoczynku nie nabywa się w określonym dniu, lecz wypracowuje je przez lata. Członkom Krajowej Rady Sądownictwa znane są doskonale ograniczenia i obowiązki wynikające ze służby sędziowskiej. Jedyną rekompensatą za wszystkie uciążliwości, która niejednego sędziego powstrzymała od odejścia ze służby, miało być prawo do wcześniejszego przejścia w stan spoczynku. Nikt nie mógł się spodziewać, że władze ustawodawcza i wykonawcza nagle je sędziom odbiorą. Sędziom liczącym sobie dziś około pięćdziesięciu lat pozostał już zbyt krótki czas aktywności zawodowej, by w lepiej płatnym zawodzie wypracować sobie pozycję i należytą emeryturę.

Z danych Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że sędzia po przejściu w stan spoczynku średnio przeżywa zaledwie około trzech lat. Sędziowie nie nadużywają więc prawa do wcześniejszego przechodzenia w stan spoczynku. Wystarcza im świadomość, że mogą odejść w razie utraty sił bez uciążliwej procedury wykazywania niedyspozycji zdrowotnych.

W tej sytuacji wyrażamy pogląd, że całkowite odebranie prawa do wcześniejszego stanu spoczynku wszystkim sędziom, którzy osiągną wymagany wiek choćby jeden dzień po 31 grudnia 2017 r., narusza art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 i art. 178 ust. 2 Konstytucji. Krajowa Rada Sądownictwa powinna podjąć kroki, aby przed nadejściem tej granicznej daty fakt ten wykazać prawnie.



Uchwała Nr 4 Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów o ordynacji wyborczej do Krajowej Rady Sądownictwa

Zebranie Przedstawicieli Sędziów Sądów Okręgów zwraca uwagę na obowiązujące w wieloetapowym procesie wyłaniania członków Krajowej Rady Sądownictwa niedemokratyczne wybory kurialne, w których stosowany jest cenzus wyborczy w postaci stanowiska służbowego.

Art. 187 ust. 1 pkt 2 Konstytucji przewiduje, że piętnastu członków Krajowej Rady Sądownictwa wybierają sędziowie Sądu Najwyższego, sądów powszechnych, sądów administracyjnych i sądów wojskowych. W istocie sędziowie Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych i sądów wojskowych wybierają swoich przedstawicieli w zgodzie z Konstytucją. Natomiast wśród sędziów sądów powszechnych, którzy w cytowanym przepisie wymienieni zostali jako jedna grupa, wprowadzono nieznajdujący uzasadnienia podział na dwie kategorie. Podział ten szczególnie faworyzuje sędziów sądów apelacyjnych, których grupa, licząca około 500 osób, ma dwóch przedstawicieli, podczas gdy sędziowie sądów okręgowych i rejonowych, których łącznie jest około 9.000, mają ich ośmiu. Tymczasem dla sędziów sądów administracyjnych i wojskowych, gdzie również istnieją sądy wyższego i niższego rzędu, podziałów nie wprowadzono.

Przepisy takie mogą dzielić, a wręcz dzielą środowisko sędziowskie.

Wyrażamy zatem zasadniczą wątpliwość, czy art. 11 ust. 3 i 4 oraz art. 13 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa jest zgodny z art. 187 ust. 1 pkt 2 Konstytucji RP, do której ma być poniekąd aktem wykonawczym.

Zebranie Przedstawicieli oczekuje od Krajowej Rady Sądownictwa skierowania wniosku o poddanie ww. przepisów kontroli pod kątem ich zgodności z Konstytucją.


Uchwała Nr 5 Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów o sytuacji pracowników sądów

Zebranie Przedstawicieli po raz kolejny popiera uzasadnione żądania pracowników administracyjnych wymiaru sprawiedliwości, których sytuacja finansowa od kilku lat ulega systematycznemu pogorszeniu. Wynagrodzenia pracowników zostały faktycznie zamrożone, pomimo stałego wzrostu kosztów utrzymania.

W tym samym czasie systematycznie rośnie ilość zadań nakładanych na pracowników. Obciążani są oni coraz to kolejnymi obowiązkami biurowymi, których celowość wydaje się bardzo wątpliwa, a na pewno nie poprawia sprawności i wizerunku wymiaru sprawiedliwości.

Nierozwiązanie tego problemu grozi obniżeniem jakości kadry administracyjnej sądownictwa i zakłóceniem pracy sądów. Warunki pracy i płacy mogą skłonić wielu wartościowych pracowników do odejścia z wymiaru sprawiedliwości. Stanowczo domagamy się od Ministra Sprawiedliwości podjęcia zdecydowanych działań w tym zakresie w możliwie najkrótszym czasie


Uchwała Nr 6 Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów o warunkach szkolenia sędziów

Zebranie Przedstawicieli wyraża głębokie zaniepokojenie próbami czynienia oszczędności budżetowych kosztem szkolenia zawodowego sędziów.

Art. 82a ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych nakłada na wszystkich sędziów obowiązek podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych. Obowiązek ten dotyczy wszystkich sędziów, a nie tylko wybranych specjalności. Wskazana w cytowanym przepisie Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury nie zapewnia wszystkim sędziom odpowiedniego wachlarza tematycznego szkoleń na adekwatnym poziomie oraz wystarczającej ilości miejsc na szkoleniach, za to wiążą się one ze znacznymi kosztami. Szkolenia organizowane na szczeblu lokalnym dają możliwość udziału w nich praktycznie wszystkim chętnym. Tylko te szkolenia uwzględniają też problemy orzecznicze, które są dostrzegane w praktyce. Spełniają więc lepiej swój cel przy znacznie niższych kosztach.

W tej sytuacji wszelkie próby ograniczania możliwości organizowania szkoleń sądom okręgowym i apelacyjnym przez wydawanie zarządzeń nadzorczych, ograniczanie środków finansowych czy też kierowanie do sądów pism przez urzędników Ministerstwa Sprawiedliwości budzą zdecydowany sprzeciw.



Uchwała Nr 7 Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów w sprawie niewykonania Uchwały Nr 2 z dnia 2 marca 2012 r.

Zebranie Przedstawicieli zobowiązuje ponownie organy zwołujące Zebranie do wykonania Uchwały Nr 2 z dnia 2 marca 2012 r. dotyczącej doręczania we wskazanym w niej terminie projektu regulaminu Zebrania*, stwierdzając, że przy zwoływaniu obecnego Zebrania Minister Sprawiedliwości, będący organem zwołującym, do uchwały tej się nie zastosował.
kzawislak
 

Re: Uchwały Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Sędziów Okrę

Postprzez Philomea » piątek, 7 marca 2014, 19:29

Projekty uchwał zgłoszone przez Kowboja dostały gromkie oklaski, moje też
Avatar użytkownika
Philomea
pełnoprawny sędzia
pełnoprawny sędzia
 
Posty: 507
Dołączył(a): czwartek, 17 stycznia 2008, 20:16


Powrót do INFORMACJA !!!!!!!!!!! WAŻNE !!!!!!!!

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 0 gości