VETO Prezydenta RP do ustawy o zmianie usp z 07.11.2008 r.

Dział dostępny do czytania bez konieczności logowania się

VETO Prezydenta RP do ustawy o zmianie usp z 07.11.2008 r.

Postprzez bladyswit » sobota, 29 listopada 2008, 14:35

Warszawa, dnia listopada 2008 r.




Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej



W n i o s e k

Na podstawie art. 122 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. odmawiam podpisania ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw.
Odmowę podpisania ustawy motywuję następującymi względami:

Przedstawiona do podpisu przez Marszałka Sejmu ustawa z dnia
7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw jest kolejną próbą ustawodawcy zniesienia aprobowanej przez środowisko sędziowskie instytucji awansu poziomego powołanej dla uhonorowania dobrych sędziów z długoletnim stażem orzeczniczym. Ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. jest w zasadzie powtórzeniem ustawy, której podpisania odmówiłem i którą w dniu 3 lipca 2008 r. wraz
z umotywowanym wnioskiem przekazałem do ponownego rozpatrzenia przez Sejm. Wniosek z dnia 3 lipca 2008 r. dotyczył uchwalonej w trybie pilnym ustawy likwidującej awans poziomy, tj. ustawy z dnia 25 czerwca 2008 r., która zmieniała ustawę z dnia 27 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw, ustawę o prokuraturze oraz ustawę – Prawo o ustroju sądów powszechnych.
Z naruszeniem art. 64 ust. 2 Regulaminu Sejmu nie zarządzono drukowania wniosku z dnia 3 lipca 2008 r. o ponowne rozpatrzenie ustawy i nie doręczono go posłom. Wniosek nie tylko nie został rozpatrzony przez komisję, która rozpatrywała projekt ustawy przed jej uchwaleniem przez Sejm, ale nawet nie został zamieszczony w sejmowym wykazie prezydenckich wniosków kierowanych do Sejmu na podstawie art. 122 ust. 5 Konstytucji.
Należy zdecydowanie podkreślić, że przepisy konstytucyjne nie uprawniają władzy ustawodawczej do selektywnej oceny wniosków Prezydenta i tym samym samodzielnego decydowania o ich rozpatrzeniu bądź nierozpatrzeniu przez Wysoką Izbą. Nie mające podstaw prawnych postępowanie polegające na uznaniu prezydenckiego weta za nieistniejące stanowi precedens zagrażający prawidłowości funkcjonowania demokratycznego państwa. Celem konstytucyjnej instytucji odmowy podpisania ustawy i skierowania jej do ponownego rozpatrzenia jest nie tylko zakwestionowanie zasadności nadania uchwalonej ustawie przymiotu obowiązującego prawa, ale również umożliwienie władzy ustawodawczej dokonania ponownej oceny prawidłowości regulacji ustawowych zakwestionowanych przez Prezydenta RP. Tak pojmowana instytucja prezydenckiego weta służyć powinna poprawie jakości stanowionego prawa.
Instytucja awansu poziomego, czyli możliwość docenienia i wynagrodzenia pracy sędziów z długoletnim stażem istnieje od dnia 1 lipca 2008 r. Jej wprowadzenie stanowiło wykonanie obietnicy ustawodawcy uhonorowania doświadczonych sędziów. Ustawa z dnia 7 listopada 2008 r., jak również poprzedzająca ją ustawa z dnia 25 czerwca 2008 r. są złamaniem tej obietnicy i stanowią kolejne przykłady lekceważenia przez ustawodawcę potrzeby zapewnienia sędziom właściwych warunków pracy i wynagrodzenia.

Przeprowadzenie debaty i rozpatrzenie przez Sejm wniosku Prezydenta RP z dnia 3 lipca 2008 r. bezprzedmiotowym uczyniłoby ponowne inicjowanie procedury legislacyjnej w tej samej sprawie, tym bardziej, że nie zaistniały żadne nowe okoliczności pozwalające na rewizję dotychczasowej krytycznej oceny. Argumenty wskazane we wniosku z dnia 3 lipca 2008 r. i uzasadniające odmowę podpisania ustawy likwidującej możliwość awansu poziomego
– pozostają aktualne.

Zgodnie z art. 55 § 2a, art. 63a i art. 64a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, od dnia 1 lipca 2008 r., sędziowie sądów rejonowych oraz sędziowie sądów okręgowych, którzy pełnią służbę na zajmowanych stanowiskach co najmniej piętnaście lat, osiągnęli drugą stawkę awansową wynagrodzenia zasadniczego i wykonują swą pracę bez zastrzeżeń,
a ponadto nie zostali ukarani karą dyscyplinarną, mogą występować z wnioskami o powołanie odpowiednio na stanowisko „sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym” albo „sędziego sądu apelacyjnego w sądzie okręgowym”. Oba stanowiska są równorzędne pod względem płacowym ze stanowiskami odpowiednio sędziego sądu okręgowego i sędziego sądu apelacyjnego. Powoływanie na nowe stanowiska dokonywane jest bez potrzeby tworzenia wolnego lub zwolnienia stanowiska sędziowskiego, bowiem sędziowie w ten sposób uhonorowani nadal zajmują miejsce służbowe w sądzie niższym. Sędziowie powołani na stanowisko „sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym” albo „sędziego sądu apelacyjnego w sądzie okręgowym” zachowują inwestyturę w dotychczasowym zakresie, a do orzekania w sądzie wyższym są wyznaczani w drodze delegowania, tak jak na stanowiskach niższych.
O aprobacie przez środowisko sędziowskie możliwości poziomego awansowania świadczyły apele kierowane do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z prośbą o odmowę podpisania ustawy z dnia 25 czerwca 2008 r.,
w której po raz pierwszy znoszono awans poziomy. W petycjach przekazanych wówczas Prezydentowi przez sędziów Sądu Rejonowego w Krośnie Odrzańskim, Sądu Rejonowego w Brzesku, Sądu Rejonowego w Elblągu, Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem, Sądu Rejonowego w Koninie, Sądu Rejonowego w Toruniu, Sądu Rejonowego w Chrzanowie, Sądu Rejonowego w Turku, Sądu Rejonowego w Sulęcinie, Sądu Rejonowego w Mrągowie, Sądu Rejonowego w Kwidzynie, Sądu Rejonowego w Legnicy, Sądu Rejonowego w Myśliborzu oraz w uchwałach Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Okręgu Sądu Okręgowego w Słupsku czy Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Okręgu Opolskiego, zasadnie wskazywano na podstawowy walor rozwiązań przyjętych przez ustawodawcę w 2007 r., to jest uwzględnienie sytuacji sędziów orzekających w sądach mających siedziby w mniejszych ośrodkach.
Dostęp do wyższych stanowisk sędziowskich (sędziego sądu okręgowego i sędziego sądu apelacyjnego) jest ograniczony i najczęściej powołanie na wyższe stanowisko sędziowskie, odbywające się w drodze konkurencyjnego wyboru przez Krajową Radę Sądownictwa, musi się wiązać także ze zmianą miejsca zamieszkania lub podjęcia uciążliwych dojazdów do sądu wyższego, co w wielu przypadkach jest znacznym utrudnieniem w różnych sytuacjach życiowych i rodzinnych. Dlatego praktyka dowodzi, że do sądów wyższych instancji zwykle awansują sędziowie z miasta, w którym siedzibę ma tenże sąd. Także ograniczona liczba stanowisk w sądach wyższych instancji, zwłaszcza w mniejszych jednostkach sądowych, nie daje rzeczywistej możliwości awansu wielu wybitnym sędziom, którzy wiele lat swojej służby sędziowskiej zmuszeni są wykonywać w sądach rejonowych. Środowisko sędziowskie z wielkim zadowoleniem i nadziejami odebrało uchwalenie ustawy wprowadzającej awans poziomy. Uznano, że jest to pierwszy od wielu lat krok w kierunku wzmocnienia pozycji sędziego i stworzenia długofalowej ścieżki kariery sędziego pozwalającej na zatrzymanie w zawodzie najlepszych sędziów.
Wprowadzenie tzw. awansu poziomego od dnia 1 lipca 2008 r. dla sędziów z długoletnim stażem oznaczało nie tylko objęcie przez tych sędziów wyższych stanowisk sędziowskich, ale również podwyższenie ich wynagrodzeń,
Zgodnie z art. 4 pkt 1 kwestionowanej ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. sędziowie powołani na podstawie obecnie obowiązujących przepisów na stanowisko sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym i sędziego sądu apelacyjnego w sądzie okręgowym, z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 listopada 2008 r., staną się ponownie sędziami sądów rejonowych i sędziami sądów okręgowych.
Ustawodawca dążąc zapewne do złagodzenia drastycznych skutków zmiany przekreślającej wcześniejszy kierunek procesu legislacyjnego postanowił o zachowaniu przez sędziów (powracających na wcześniejsze stanowiska służbowe) prawa do wynagrodzenia nabytego w związku z uzyskaniem awansu poziomego. Nie jest to rozwiązanie satysfakcjonujące.
W demokratycznym państwie prawnym istnieje zakaz arbitralnego znoszenia lub ograniczania praw przysługujących jednostce, a takim prawem z pewnością jest zagwarantowane ustawą prawo do objęcia wyższego stanowiska służbowego. Ustawodawca przy kolejnych modyfikacjach stanu prawnego powinien uwzględniać konsekwencje faktyczne i prawne, jakie spowoduje wejście w życie nowych uregulowań.
W stanowisku Stowarzyszenia Sędziów Polskich IUSTITIA z dnia 12 listopada 2008 r. w sprawie ustawy likwidującej awanse poziome sędziów stwierdzono m.in., że ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. wywołała już określone skutki. Do połowy września 2008 r. 1346 sędziów złożyło wnioski o awans poziomy. Wnioskom tym w zdecydowanej większości nadano bieg i w efekcie sędziowie ci oczekują na akty powołania przez Prezydenta RP na wyższe stanowisko. Niewątpliwie w stosunku do tej grupy sędziów mamy do czynienia z wystarczająco silnie ukształtowaną ekspektatywą prawa podmiotowego, gdyż adresaci regulacji prawnych zawartych w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. – sędziowie o wieloletnim stażu pracy, spełniający warunki do skorzystania
z awansu poziomego – mają podstawy do usprawiedliwionego założenia,
że ustawodawca definitywnie uregulował ich sytuację prawną oraz że nie będzie zmieniał przyjętych rozwiązań, zwłaszcza jeśli nie skłaniają do tego żadne nowe nadzwyczajne okoliczności.
Odmawiam podpisania ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw, ponieważ negatywnie wpływając na status sędziów nie jest usprawiedliwiona potrzebą ochrony innych zdefiniowanych wartości i stanowi złamanie przyrzeczenia wyrażonego w ustawie.
Odmawiam podpisania ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. również dlatego, że w sposób niedopuszczalny pomniejsza znaczenie osobistej prerogatywy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jaką jest powoływanie sędziów. Zgodnie z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. wnioski złożone przez sędziów na podstawie obowiązujących przepisów podlegać mają rozpoznaniu w trybie ustalonym przez przepisy dotychczasowe, to znaczy w oparciu o przepisy eliminowane z porządku prawnego na mocy kwestionowanej ustawy. Jednym z uchylanych przepisów jest art. 65a ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych. Zgodnie z jego brzmieniem powołanie na stanowisko sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym oraz sędziego sądu apelacyjnego w sądzie okręgowym następuje na wniosek sędziego, zaopiniowany przez kolegium właściwego sądu oraz przez prezesa sądu przełożonego. Wniosek wraz z wymaganymi opiniami, prezes właściwego Sądu przekazuje Krajowej Radzie Sądownictwa, za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości. Uwieńczeniem procedury jest przekazanie przez Krajową Radę Sądownictwa stosownych wniosków Prezydentowi RP, który na podstawie art. 179 Konstytucji powołuje sędziów na czas nieoznaczony.
Skonstruowana przez ustawodawcę instytucja prawna polegająca na zobowiązaniu Prezydenta RP do powoływania (na podstawie faktycznie nieobowiązujących przepisów) sędziów na stanowiska odpowiednio sędziego sądu okręgowego w sądzie rejonowym lub sędziego sądu apelacyjnego w sądzie okręgowym i to po to tylko, by w momencie nominacji sędziowie ci utracili te stanowiska i powrócili na poprzednio zajmowane z zachowaniem prawa do wynagrodzenia należnego im w momencie chwilowej nominacji związanej z awansem poziomym – przeczy racjonalności ustawodawcy. Pomniejsza rangę konstytucyjnej prerogatywy i faktycznie wskutek swej pozorności uniemożliwia adresatom przepisów, tj. sędziom realizację prawa przyrzeczonego w ustawie.
Nie wyrażam zgody na pomniejszanie znaczenia i instrumentalne wykorzystywanie instytucji powoływania sędziów przez Prezydenta RP, ponieważ sposób ich powoływania do pełnienia funkcji orzeczniczej oraz praktyka urzeczywistniania awansu zawodowego mają wpływ na poczucie pewności i stabilizacji sytuacji zawodowej oraz mają podstawowe znaczenie dla ochrony niezawisłości sędziowskiej i pozycji władzy sądowniczej.
Zwracam się do Wysokiej Izby o potraktowanie niniejszego wniosku nie tylko jako sprzeciwu wobec poszczególnych regulacji zawartych w ustawie
z dnia 7 listopada 2008 r. Odmowa podpisania ustawy jest również brakiem zgody na sposób, w jaki reprezentanci Sejmu i Senatu, z pominięciem konstytucyjnego wymogu równoważenia władz, wpływają na status sędziów i z narażeniem prawidłowości funkcjonowania państwa demokratycznego niewłaściwie zabezpieczają pozycję osób ferujących wyroki w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej.
Mając na względzie argumentację przedstawioną powyżej oraz odbiór społeczny uchwalonych zmian, przekazuję Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej ustawę z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw, wnosząc o jej ponowne rozpatrzenie.





Lech Kaczyński
Avatar użytkownika
bladyswit
Global Moderator
Global Moderator
 
Posty: 5230
Dołączył(a): sobota, 7 lipca 2007, 15:19
Kim jestem ?: Jestem fanem tego forum :)

Postprzez bladyswit » sobota, 29 listopada 2008, 14:38

cyt. z veta:

Odmowa podpisania ustawy jest również brakiem zgody na sposób, w jaki reprezentanci Sejmu i Senatu, z pominięciem konstytucyjnego wymogu równoważenia władz, wpływają na status sędziów i z narażeniem prawidłowości funkcjonowania państwa demokratycznego niewłaściwie zabezpieczają pozycję osób ferujących wyroki w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej.
Avatar użytkownika
bladyswit
Global Moderator
Global Moderator
 
Posty: 5230
Dołączył(a): sobota, 7 lipca 2007, 15:19
Kim jestem ?: Jestem fanem tego forum :)

Postprzez domianiuk » sobota, 29 listopada 2008, 22:13

Nie wierzę, ale całkowicie zgadzam się z Prezydentem.
Avatar użytkownika
domianiuk
pełnoprawny sędzia
pełnoprawny sędzia
 
Posty: 482
Dołączył(a): środa, 9 stycznia 2008, 14:00

Postprzez RogerMortimer » niedziela, 30 listopada 2008, 14:22

ale mimo wszystko język charakterystyczny dla prezydenta :wink:
Avatar użytkownika
RogerMortimer
pełnoprawny sędzia
pełnoprawny sędzia
 
Posty: 639
Dołączył(a): czwartek, 24 lipca 2008, 14:58
Lokalizacja: śląsk

Postprzez magda,n » niedziela, 30 listopada 2008, 16:38

Bardzo dobra lekcja przestrzegania prawa-"..instytucja prezydenckiego weta służyć powinna jakości stanowionego prawa"
magda,n
pełnoprawny sędzia
pełnoprawny sędzia
 
Posty: 165
Dołączył(a): wtorek, 24 czerwca 2008, 19:36

Postprzez Darkside » poniedziałek, 1 grudnia 2008, 10:47

magda,n napisał(a):Bardzo dobra lekcja przestrzegania prawa-"..instytucja prezydenckiego weta służyć powinna jakości stanowionego prawa"


Taa, to wzorzec modelowy, a u nas jest jak jest ... weto jest częsciej środkiem słuzącym do realizacji konkretnej taktyki politycznej niż jakości prawa.

Bez złudzeń, tak też było i z tym wetem, nie zpominajmy o tym.
Darkside
 

Postprzez akkon » poniedziałek, 1 grudnia 2008, 11:37

Dokładnie tak jak pisze Dark .... ten sam prezydent, "stojący na straży Konstytucji", odmawiał kilka razy nominacji sędziowskich, co jest rzeczą bez precedensu nie tylko w Polsce.
Polityka, nic więcej.
Nie zapominajcie, drogie Koleżanki i Koledzy, jak tenże prezydent opluwał nas i nasze środowisko wtedy, gdy było mu to na rękę.
akkon
pełnoprawny sędzia
pełnoprawny sędzia
 
Posty: 100
Dołączył(a): czwartek, 15 maja 2008, 23:00
Lokalizacja: Lublin

Postprzez tujs » niedziela, 7 grudnia 2008, 10:44

W porządku obrad posiedz.Sejmu rozpoczyn. się 16 grudnia jest punkt:
Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka o wniosku Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o ponowne rozpatrzenie ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 1439 i )
- uzasadnia Podsekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda.
tujs
 


Powrót do AWANSE POZIOME - kolejne akcje !!!

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość